Feest der Poëzie / Rainer Maria Rilke – Een nieuwe blik

‘Ik begin nieuwe dingen te zien’, schrijft de Duitstalige dichter en schrijver Rainer Maria Rilke (1875 – 1926) aan zijn voormalige minnares en levenslange vertrouwelinge, de filosofe Lou Andreas-Salomé. Wat was het dat Rilke begon te zien? En hoe zorgde hij ervoor dat hij altijd, als een beginner, een nieuwe blik op de dingen en op het leven zou weten te werpen? Het Feest der Poëzie vertelt het u met voordracht en muziek.
Rilke was de rusteloos door Europa zwervende schrijver van ontroerende en aangrijpende gedichten als Herbsttag (Herfstdag): Wer jetzt kein Haus hat, baut sich keines mehr./Wer jetzt allein ist, wird es lange bleiben (Wie nu geen huis heeft bouwt er zich geen meer./Wie nu alleen is zal het lang nog blijven). Hij was de assistent van de grote beeldhouwer Rodin, die hem gedichten als standbeelden deed schrijven, zoals Archaïscher Torso Apollos (Archaïsch Torso van Apollo), dat eindigt met de schrikbarende woorden: Du muβt dein Leben ändern (Je moet je leven veranderen). Hij was de minnaar van vele talentvolle vrouwen, die hij tomeloos verliefde brieven schreef maar van wie hij toch altijd zijn ‘bewaakte eenzaamheid’ eiste; vrouwen bij wie hij niet thuis kon blijven en die hij toch bewonderde zoals in zijn Liebes-Lied (Liefdeslied): Auf welches Instrument sind wir gespannt? (Op wat voor instrument zijn wij gestemd?)
Met gedichten in het originele Duits en in vertaling, verhalen en muziek voor viool en piano, van tijdgenoten als Lily Boulanger en Debussy, maar ook van Schubert en Bach, volgen wij Rilkes ontwikkeling van zijn nieuwe blik en eeuwige beginnerschap op zijn reizen door Europa.